ROZWÓJ PSYCHICZNY CZTEROLATKA

Email Drukuj PDF

Pisząc notatkę dla Państwa pragnę przede wszystkim pogratulować posiadania uroczych przedszkolaków, które tak dobrze czują się wśród nas. Najtrudniejsze chwile związane z adaptacją dzieci w nowym środowisku, jakim jest przedszkole, są już za Państwem i Waszymi pociechami. Dzieci stały się już gotowe do korzystania w pełni z możliwości, które może im dać nasze przedszkole.

Chciałabym trochę opowiedzieć o okresie rozwojowym, w którym znalazły się Państwa czteroletnie pociechy. A nie jest to okres łatwy ani szczególnie przyjemny dla rodziców. W porównaniu z przyjaźnie nastawionym trzylatkiem, czterolatek jest trudnym domownikiem. Często buntuje się i mówi „nie” wydawałoby się, że dla samej zasady. Upiera się, krzyczy, jest nie do opanowania. Często jest bardziej płaczliwy, pojękuje, użala się nad sobą. Potrzebuje więcej uwagi rodzicielskiej, domaga się zapewnień, że jest kochany. Wiąże się to z chwilowo zachwianym poczuciem bezpieczeństwa.

Jednocześnie wciąż prowokuje opiekunów swoim nieokiełznanym zachowaniem. Biega, wrzeszczy, kopie, bije, niszczy zabawki czy głupkowato się śmieje. Także słownictwo, które podchwytuje i z upodobaniem używa, budzi niepokój dorosłych. Słysząc wulgarne określenia wykrzykiwane z radością przez nasze „słoneczko” bywamy przerażeni. Na domiar złego często to się dzieje w obecności innych osób np. w sklepie czy w autobusie!

Jest to również okres burzliwego rozwoju wyobraźni i fantazji. W życiu czterolatka mogą pojawić się wymyśleni towarzysze zabaw, z którymi on głośno się porozumiewa. Dziecko uwielbia opowiadać wymyślone przez siebie historie i upiera się, że są one prawdziwe. Nie należy się tym niepokoić. W tym wieku granica między fikcją a rzeczywistością dorosłych jest bardzo cienka. A jest to również pewien sposób radzenia sobie psychiki dziecięcej z lukami w wiedzy o otaczającym je świecie. Tyle przecież jeszcze trzeba poznać! Wynikiem tak wybujałej wyobraźni mogą być również lęki nocne, pojawiające się częściej w tym wieku. Przestraszoną pociechę należy wówczas przytulić i poczekać aż uśnie znowu.

Czterolatek podejmuje również różnego rodzaju próby sprawdzenia się. Ćwiczy w ten sposób swoją nowo nabytą samodzielność. Może to przybierać formę oddalania się od opiekunów na spacerze, ale też próby samodzielnego opuszczania przedszkola (w skrajnym przypadku). Wymaga to ze strony dorosłych wzmożenia czujności, ale też zapewnienia pewnej dozy swobody, potrzebnej do nabycia pewności siebie i zaufania do swoich umiejętności.

Osiągając cztery i pół roku dziecko zaczyna się uspokajać i zmierza ku bardziej skupionemu wiekowi pięciu lat. Stara się już oddzielić rzeczywistość od wyobrażeń. Często, więc wciąga rodziców w długie dyskusje na temat rzeczy i zjawisk istniejących realnie. Interesuje się szczegółami i lubi, gdy się wyczerpująco odpowiada na jego (nieraz trudne) pytania.

Lepiej również panuje nad swoim zachowaniem. Jego zabawa nie jest już tak nieokiełznana. Poprawia się sprawność motoryczna. Zaczyna lepiej rysować i robi to dużo chętniej. Pojawia się zainteresowanie cyframi i literami. Bywa to też okres gwałtownego rozwoju intelektualnego.

Co zrobić, aby ten trudny okres przetrwać w miarę spokojnie? Nie traktować zachowania naszej pociechy zbyt dosłownie. Towarzyszyć w trudniejszych chwilach zachowując spokój i dystans. Nie wymagać posłuszeństwa za wszelką cenę. Ustalić jasne granice i reguły i konsekwentnie je respektować. Być z dzieckiem świadomie. Pokazywać i tłumaczyć mu świat, proponując różnego rodzaju aktywności, podnoszące poziom jego wiedzy i usprawniające motorycznie. Czyli – bawić się! Grać w piłkę, bawić się w berka, skakać na jednej nodze na płytkach chodnikowych, rysować, malować, lepić, układać puzzle, czytać bajki, dużo rozmawiać...

Życzę dobrej zabawy!

Agnieszka Grabek - psycholog

Poprawiony: piątek, 22 stycznia 2010 20:27  
Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Kontakt

Nasz adres:
Polska
01-017 Warszawa
ul. Żelazna 97


Telefon:
+48 022 838 37 31
e-mail:
srm@przedszkole217.pl